تو مترو نشسته‌اید، صدای زنگ پیامک موبایلتان به صدا در‌میآد. با هزار بدبختی و هر زحمتی که شده زیر فشار ازدحام جمعیت داخل واگن گوشی گران‌بها رو که همین چند روز پیش چند ده هزار چوق هم برای خریدن حافظه‌ی دو گیگابایتی براش هزینه کرده‌اید بیرون می‌آرین. این بار ولی از پیامک شخص مورد نظر خبری نیست. تعجب می‌کنین!

این یکی یه پیغام بلوتوثیه. اونم از گوشی‌ای که نام وسوسه‌انگیزی واسه خودش انتخاب کرده. زیرچشمی دوروبر رو نگاه می‌کنین. شاید از هر 15 نفری که کنار شمان ایستادن هفت هشت نفرشون دارن یه جوری با گوشیشون ور میرن. میخواین بی‌خیال شین اما یه دفعه دل رو به دریا می‌زنین و موافقتتون رو با زدن دکمه‌ی Ok   اعلام می‌کنین. فایلو دریافت می‌کنین. یه تصویر ساده شایدم یه فیلم توپ. محتوا زیاد تفاوتی نداره مهم اینه که شما هک شدین! نگران نباشین، اگه زود به این موضوع پی برده باشین بهترین راه خاموش کردن گوشیتونه تا به یه جای امن و خلوت برسین و بعد با روشن کردن گوشی و نصب یه آنتی‌ویروس فایلای مشکوک گوشی رو پاک کنین. اما اگه نه، بی‌تفاوت از کنارش بگذرین و گوشی نازنین رو تو جیبتون بذارین، در یه چشم به هم زدن تمام اطلاعات موجود در گوشی اعم از لیست کامل دفترچه‌ی تلفن، لیست کامل پیام‌های کوتاه، تصاویر و فیلمای شخصی و خلاصه دار و ندار محتویات حافظه‌ي‌دو گیگتون در اختیار همون کاربر وسوسه‌انگیز که اسم اصلیش آقا یا خانم هکره قرار گرفته و بعد هم...

البته حذف اطلاعات یا کپی اونا از گوشی به دو چیز دیگه هم بستگی داره. اول مرام و معرفت هکر که هچین چیزی در بین هکرهای امروزی نمیشه پیدا کرد و دوم تخصص هکر، شاید باورش یه خورده سخت باشه اما دزدان اطلاعات هم مثل دزدان کالا هر کدام در شاخه‌ی خاصی تبحر دارن. دفترچه‌تلفن قاپی، فایل‌های صوتی و تصویری، جعل پیام کوتاه و ارسال اون واسه تمام دوستان قدیمی و صمیمی. خرابکاری و ایجاد مزاحمت‌های عجیب و... اینا بخشی از جرایم هکرای موبایلیه. جرایمی که با ورود هر سیم‌کارت و تلفن جدید در شبکه روزانه به تعدادشون افزوده میشه. هکرا و ویروسا این بار پای خودشون رو از گلیم دنیای مجازی فراتر گذاشتن و با استقبال  گرم شما به دنیای کاملاً شخصیتون سرک کشیده و در میان دستاتون جا خشک کردن. خیابونا، ترافیکای سنگین، ایستگاهای زیرزمینی مترو، سالن سینما، میهمونی‌ها و تقریباً هر جمعیت بیش از 10 نفر ممکنه با حضور یه هکر مورد تهدید قرار بگیرن. البته سعی نکنین که با دقت بر چهره‌ افراد هکر رو بشناسین. چراکه اونا نه دم دارن و نه شاخ، درست شبیه شما و بقیه‌ی افراد اطرافتون هستن. افرادی که با ورود نرم‌افزارهای هک و به دنبال اون وبلاگها و برگزاری کلاس‌های آموزشی به راحتی به شخصی‌ترین لحظات شما نفوذ می‌کنن.

لازم نیست واسه هکر شدن راه دوری برین ها... فقط کافیه سوار تاکسی بشین و سری به بازارهای کامپیوتر و مغازه‌های فروش نرم‌افزار بزنین یا از طریق همین تبلیغاتی که هر جای اینترنت می‌بینین یه خرید آنلاین واسه همچین سی‌دی‌هایی اقدام کنین. قطعا نرم‌افزارای مناسبی رو پیدا می‌کنین. اگه هم خیلی تنبلیتون میشه میتونین از همین گوگل خودمون چند تا کلمه رو در این مورد تایپ کنین تا ببینین با چه لیست عظیمی از سایت و وبلاگهای دانلود و آموزش ناقضان حریم خصوصی مواجه میشین. نیم‌نگاهی به امکانات این نرم‌افزارا قطعاً ابعاد این فاجعه‌ی زیست ـ دیجیتالی رو براتون روشن خواهد کرد و زنگ خطری رو در گوشتون به صدا درمیاره. زنگ خطری که هر لحظه در گوشتون میدمه و شما رو وادار میکنه تا یه بار دیگه واسه مطمئن شدن به موبایلتون نگاهی بندازین که یه موقع بلوتوثتون روشن نباشه. اونقدر که دیگه حسابتون میکنن جزو این بیماران وسواسی منتها از نوع دیجیتالی.

بذارین یه مورد از این نرم‌افزارهای فضول رو بهتون معرفی کنم. آره. نرم‌افزار BLOOVER  که روی گوشی‌های با بلوتوث نسخه‌ی 2 کار میکنه و امکانات بی‌نظیری اعم از شماره‌ها، پیامک‌ها، مکالمات و پوشه‌های شخصی فرد هک‌شده در اختیارتون قرار میده. در متن آموزشی این نرم‌افزار که در محیط وب منتشر شده اومده که این برنامه تحت جاوا هست و در اکثر گوشی‌ها قابل اجراست. البته خوندن نظرات کاربرانی که اقدام به استفاده از این نرم‌افزار رو کردن هم قابل توجه هست. خیلی‌هاشون از قابلیت‌هاش شگفت‌زده شدن و با بهره‌گیری از لغات آبدار واسه رسیدن به هدف پلیدشون از مدیر سایت قدردانی کردن. اصلا قصد اینو ندارم که داستانشو واستون خیلی وحشتناک جلوه بدم اما به قول معروف حادثه هرگز خبر نمیکنه. با خوندن این تاپیک اعتماد به نفستون رو از دست ندین چراکه با انجام دادن چند توصیه کوچیک و ظریف خیلی راحت میتونین از دست این الیاسان دنیای مجازی در امان باشین.

اول اینکه مطمئن شین بلوتوث تلفن همراهتون همیشه خاموش باشه مگر در مواردی که خودتون بهش احتیاج دارین. حتی‌المقدور از هندزفری‌های مجهز به تکنولوژی بلوتوث استفاده نکنین چرا که این تجهیزات نیز راه نفوذ مامور 007 و جاسوسا رو به گوشیتون هموار میکنه. گزینه‌های موجود در قسمت بلوتوث گوشیتون رو به نحوی تنظیم کنین که واسه دریافت فایلای ارسالی حداقل دوبار ازتون موافقت بخواد. در هنگام اتصال به اینترنت ( قابل توجه ایرانسلی‌ها) از طریق تلفن همراه بر روی هر لینک درپیتی سویچ نکنین. حتما و حتما یه آنتی‌ویروس و ترجیحا کاسپراسکای، سیمانتیک یا سیم‌ورک رو بر روی گوشیتون نصب‌شده داشته باشین. یه نکته‌ی مهم دیگه هم اینکه در هنگام دریافت فایل حتی از بستگان درجه‌ی اول خودتون هم فایل رو چک کنین و از سلامتش اطمینان حاصل کنین. از سایت‌های مشکوکی که هویتشون به اثبات نرسیده و شما رو دعوت یه دانلود برنامه‌های رایگان می‌کنن نرم‌افزاری دریافت نکنین. در صورتی که دستگاهتون به تعمیر نیاز داشت از نمایندگی‌های مجاز و معتبر برای این امر مهم استفاده کنین. البته در نظر داشته باشین که هرگز گوشی‌ خود رو با حافظه‌ی داخلی و جانبی لبریز از اطلاعات به دست تعمیرکار نسپارین. به قولی: مال خودت رو سفت بچسب و همسایه‌ات رو دزد نکن.

آخرین و مهم‌ترین توصیه هم اینه که هرگز تصاویر و فیلمای خصوصی رو در حافظه آرشیو نکین. یه پوشه و رایانه‌تون درست کنین و اونا رو به اون پوشه انتقال بدین. در این صورت اگه یه موقع اتفاقی واسه گوشیتو افتاد حداقل نگران خیلی از مسائل دیگه نخواهید بود. فقط چند روزی از دوری گوشی محبوبتون دلتنگ خواهید شد و بعدشم همون طور که تجربه ثابت کرده اونو کاملاً فراموش میکنین و سرپرستی یه گوشی جدید رو به درون دستان گرمتون می‌پذیرین. داستان طبیعت این گونه است....